OPINIONE

STANDARDET DHE KRIMI I ORAGNIZUAR

RIBASHKIMI I KOMBIT NUK MUND TË ARRIHET PËRMES KRIMEVE DHE ATENTATEVE POLITIKE..!?

21 prill 2003 / Shkruan: Rexhep Elezaj

 

Edhe pse vrasjet nuk janë dukuri që paraqiten vetëm tek shqiptarët, me të drejtë ato janë vlerësuar si veprat më të rënda penale dhe ate sipas të gjitha legjislacioneve botërore, ngase me vrasje në mënyrë mizore shuhet jeta e njeriut, andaj gjithkund në botë aktorët e tyre, pa marrë parasysh shkaqet dhe motivet që çojnë deri tek ato, kanë një emër që quhen; kriminelë.

 

Pra, vrasja si krim i ndaluar ose si akt shfarosës i popujve siç e kanë ushtruar ate në mënyrë barbare regjimet serbe kundër shqiptarëve ndër shekuj ka qenë dhe mbetet akti më i dënuar, qoftë sipas librave fetare siç është Kur’ani dhe Bibla, qoftë sipas normave ligjore dhe juridike ndërkombëtare. Duke qenë se vrasja është akti më makabër me të cilën njeriut i mirret jeta, dhe duke pasur parasysh faktin se askush nuk ka të drejtë ta shuajë jetën e njeriut përpos Zotit i cili e ka krijuar, duke qenë se të jetuarit për njeriun është vlera dhe kuptimi më sublim i ekzistenës së tij si qenjë më e përsosur në botë, pastaj e drejta e tij universale për të  jetuar si krijesë e lirë që në mënyrë të denjë të mund t’i kryejë detyrat dhe misionin njerëzor që ka marrë mbi vete si qenja më e vetdijshme në këtë botë siç i ka hije njeriut si individ dhe si kolektivitet, duke qenë se të jetuarit për njeriun ka kuptim vetëm nësë ai e zhvillon jetën e tij në harmoni me rregullat që përcaktojnë domëthënjën e saj deri në çastin e fundit të jetës, kur ai (njeriu) vdes natyrshëm, dhe kështu me rradhë, del shumë më e qartë filosofia mbi jetën e njeriut si kategoria kryesore e qenjës së tij fizike dhe shpirtërore e cila në vete përmban thelbin e të qenurit njeri.

 

Kur është fjala për krimin e organizuar dhe vrasjet politike, çështja e denoncimit të tij brenda një shoqërie, dosido bëhët më e komplikuar, sepse si akt i shëmtuar dhe i ndalur me të gjitha normat shoqërore dhe juridike merrë dimensionin e një dukurie të planifikuar që më parë nga qendra të koordinuara që përmes vrasjeve marrin karakter të një lufte të hapur kundër kundërshtarëve në taborrin tjetër politik për të arritur qëllime të caktuara duke përdorur, përpos mjeteve tjera që i shërbejnë këtij qëllimi siç janë mjetet e informimit publik, dhunën dhe vrasjet e personaliteteve dhe njerëzve që kanë peshë të caktuar në shoqëri ose të atyre të cilët bëhën pengesë për realizimin e planeve që i kanë caktuar vetës “bosët” e shtabeve  urdhërdhënëse, të cilat për ta imponuar idenë dhe konceptet e tyre politike brenda shoqërisë që i takojnë, nuk denjojnë që t’i përdorin as metodat më të ndaluara siç janë vrasjet me motive politike ose ekonomike.

 

Ata të cilët janë përcaktuar për përdorimin e dhunës dhe të krimit si mjet për realizimin e planeve të tyre brenda shoqërisë të cilës i përkasin, nuk ka dyshim se janë pjesa më e kriminalizuar e saj, prandaj si të tillë, të anatemuar për shkak të veprave kriminale, përmes atentateve dhe vrasjeve të figurave kyçe në anën e “kundërshtarit” përpiqen që me çdo kusht “filosofinë” e vetë politike ta paraqesin si rrugë të vetme për zgjidhjen e çështjës kombëtare, të cilës (diktatit politik), gjithnjë sipas tyre, duhet t’i nënshtrohen të gjithë njësoi.

 

Nuk ka dyshim se është kjo mënyra më e gabuar e luftës për arritjen e qëllimeve politike në shoqëri, e cila, jo vetëm se është tërësisht në kundërshtim me konceptin universal mbi shtetin dhe kombin, por nuk ka asgjë të përbashkët më çështjen kombëtare dhe as me nacionalizmin shqiptar. Të gjithë e dijnë se aktet e krimit janë veprat më të ndaluara, më të liga dhe më të dënuara, kështu që ata të cilët bëjnë krime kundër njeriut, pa marrë parasysh motivet të cilat çojnë tek vrasjet, duhet ta dijnë se me akte të tilla nuk i bëhët kurfarë shërbimi çështjes kombëtare, se me likuidime dhe vrasje të njerëzve më të zellshëm të kombit nuk arrihet gjë tjetër përpos se derdhet kotsëkoti gjak dhe lotë shqiptare.

 

Duhet ta dijnë se krimi dhe vrasjet me motive politike nuk janë rruga e cila çon kah ribashkimi i kombit shqiptar, ose rruga që shpie drejtë bashkimit kombëtar. Përkundrazi, sepse krimi dhe vrasjet janë mjeti më antinjerëzor, më antihuman, më anticivilizues, më antidemokratik, më antikulturor, më antifetar, më antiligjor, etj, që si i tillë, mjerisht kombit shqiptar vazhdon t’i sjellë tragjedira të reja familjere dhe kolektive, i cili në fund të fundit nësë nuk ndërpritet do të çojë në anarki dhe kaos politik, gjë të cilën si gjithmonë, më së shumti e ka dëshiruar Beogradi dhe Athina.

 

Se vrasjet politike të pasluftës në Kosovë kanë qenë me motive politike dëshmojnë të gjitha rastet duke filluar që nga atentati ndaj kol. A. Krasniqit, E. Malokut, Xh. Mustafës, E. Rexhës, I. Hajdarajt, U. Bytyçit, kol. T. Zemës e deri te ish ushtari Ilir Selimaj, etj, të cilat jo vetëm se destabilizuan situatën politike në Kosovë, por faktikisht ate e kthyen shumë mbrapa deri në ate masë sa sot pas katër viteve në “liri” çështja e pavarësisë së Kosovës nga ana e faktorëve ndërkombëtarë të kushtëzohet në mënyrë të prerë; së pari standardet, pastaj bisedat rreth statusit final të Kosovës. A thua vrasjet dhe aktet me motive politike që kanë ndodhur dhe që po ndodhin në Kosovë nuk bien në kuadër të plotësimit të këtyre standardeve?!

 

Sigurisht se po, sepse sipas kritereve me të cilat kushtëzohet anëtarsimi i popujve të Europës në BE, një Kosovë e destabilizuar politikisht si dhe një Shqipëri e korruptuar deri në absurditet nuk mund të pranohen në këtë Bashkësi pa e ç’rrënjosur deri në fund krimin e organizuar, kontrabandën, prostitucionin, korrupsionin si dhe keqpërdorimet tjera, etj, sepse dihet mirë fakti se pa respektimin e të drejtës ligjore si dhe pa funksionimin e shtetit juridik asnjë vend nuk mund të bëhët anëtare e plotë e këtij Komuniteti europianë.

 

Për vështirësitë e kësaj rruge fletë më së miri rasti i mospranimit të Turqisë deri më tani në BE si dhe ai i shumë vendeve tjera të Europës lindore përfshirë edhe Shqipërinë, të cilat edhe poçëse i plotësojnë standardet e parapara llogaritet se nuk do të bëhën anëtare të saj para vitit 2010?! Atëherë, si mund të hyjë Kosova në këtë familje derisa nuk i ka plotësuar standardet minimale të parashtruara nga ana e bashkësisë ndërkombëtare siç janë siguria fizike e njeriut, siguria e pronës, respektimi i vullnetit të popullit, respektimi i rregullave të lojës demokratike, ndalja e vrasjeve me motive politike, etj, dhe kjo pra jo për shkakun se Kosova nuk e ka merituar pavarësinë, por për shkaqe që u cekën më lartë?!

 

Se krimi i organizuar dhe vrasjet me motive politike në Kosovë, Shqipëri dhe Maqedoni po e dëmtojnë rëndë procesin e pavarësisë së Kosovës, se po e rrënojnë në themel imazhin e kombit shqiptar në Europë dhe botë, se po e rrezikojnë të ardhmën e kombit shqiptar, se po e  ngadalësojnë zhvillimin dhe përparimin e shoqërisë shqiptare, se po e shkatërrojnë qenjën tonë kombëtare dhe kulturore, se po e çojnë Kosovën drejtë një statusi të padefinaur politik ose drejtë mbetjes nën robërinë e re sllave, rreth kësaj nuk ka më kurfarë dilemash.

 

Dhe si të ketë dilema rreth këtyre dëmëve të mëdha që po bëhën në emër të “idealeve kombëtare”, kur vëllavrasjet mes shqiptarëve kanë filluar qysh gjatë kohës së luftës, sidomos me mbarimin e saj, sepse në vend se në vazhdim të bëhëshin mobilizime të reja politike për ta përshpejtuar procesin e pavarësisë së Kosovës, në vend se të harroheshin dhe faleshin të gjitha gjaqet brendashqiptare për hirë të lirisë së fituar me aq shumë viktima dhe sakrifica, në vend se të bëhëj pajtimi midis të gjitha subjekteve politike për hirë të realizimit të të gjitha synimeve tona kombëtare, etj, për fat të keq, për shkaqe krejtësisht banale do të vie te ashpërsimet e reja politike, tek dallimet konceptuale rreth rrugës dhe metodave që çojnë te pavarësia e Kosovës, deri tek vrasjet e shumta me motive politike që e vështirësuan shumë situatën politike në Kosovë, kur gjatë katër viteve të “lirisë” në Kosovë u vranë mbi 20 burra më të mirë të saj si komandantët ushtarakë, luftëtarë dhe patriotë të cilët me aq shumë vuajtje i rriti nëna Kosovë.

 

Pra, kjo nuk ka qenë dhe nuk ka mundur të ishte rruga e cila Kosovën do ta shpiente në pavarësi, kjo nuk ishte dhe nuk ka mundur të jetë opsioni përmes të cilit mund të arrihej ribashkimi i kombit, kjo nuk ishte autostrada e cila shqiptarët i çon në Europë! Në të kundërtën, logjika e dhunës dhe krimit çon në izolim dhe diktaturë politike, çon drejtë mbetjes së Kosovës nën diktatin e të tjerëve, për të mos thënë në thundrën e huaj. Shtrohet pyetja; deri kur dhe me çfarë pasojash të reja do të vazhdojë drama politike brendashqiptare, ose thënë pakë më ndryshe; cili Zot mund t’i pajtojë dhe bashkojë shqiptarët?!

Copyright©2000-2003 Trepca.net - Të gjitha të  drejtat e rezervuara.