OPINIONE

RTK-ja PERANDORI E EKSTREMIT TE MAJT

11 prill 2003 / Shkruan: Agim Gashi

 

Do të ishte krejt pa kuptim të hysh në problemet e RTK-së,  pa pasur një njohje paraprake se çka po ndodh në brendinë e këtij institucioni një partiak të Kosovës. Të duket se brendia e RTK-së, mban mbi supe një perandori komuniste të vdekurish; gazetarë e puntorë vijnë njëri pas tjetrit, janë përzier, kanë rënë dhe janë ngritur në këto kater vitet e pasluftës, të mugëta barbarie  e gjakderdhjeje ndershqiptare, që ende e ruajnë shkelqimin e madhështinë e kohëve të shkuara, kanë luftuar e janë ndeshur secili për të mbllaqitur sa më shumë poste e para,, derisa një ditë do ti përpijë vala karrieriste dhe e gjithëpushtetshme, e ti fshijë nga historia e keqe shqiptare.

  

Por, kur pas një nate të 13.03.2003 dhe pas një ore të gjatë kacafyetjesh, para kamerave televizive e në një emision të drejtpërdrejtë, dhe me një të vetmen dëshirë për ta vazhduar avazin e vjetër, ata e panë fare kjartë (nëse don ta shofin), se bota shqiptare kishte ndërruar faqe, dhe fuqi të reja do të dalin në skenë. Aty u pa fare kjartë se brenda RTK-së  kishin mbetuar dhe instaluar forca komuniste të së kaluarës, forca të cilat simpatizojne diktaturën staliniste, (pa pyetur për hallet e të tjerëve) ndërsa së jashtmi prisnin probleme të tjera të shekullit 21-ë, të natyres perendimore e që nuk do të zgjidhen aq lehtë.

 

Dihet fare mirë se RTK-ja tani jeton e frymon në pasurinë e huaj.  RTP-ja që ishte një shtëpi e popullit shqiptar e që ishte një pasuri shqiptare e kosovare, kishte një mori gazetarësh, kamermanesh, ingjinierësh, redakor të profileve të ndryshme, orkestren e saj, këngëtarët e që numronte mbi 1300 puntor e me mbi 52 objekte, të cilat sot u uzurpuan nga klika komuniste,, nuk do të jetë kafshatë  e lehtë për Bordin e Adem Demaçit edhe pse ai tani po e lozë rolin e diktatorit Hoxha duke i rënë tavolinës me grusht se „Sa do të jem unë në këtë Bord nuk do të vijne të djathtët ne këtë shtëpi“.

                    

RTK-ja sot është vendi i „perandorive të një njeriu”, është perandori e cila do të rroj sa është gjallë njeriu qe e kanë në krye. Por si duket kjo „perandori“ nuk do ta ketë të gjatë, sepse të gjithë ata që duan të fitojnë në kurriz të të tjerëve janë të denuar si mos më keq. Edhe kungullit nuk i shkon gjithmonë mbi uj. Kur atë natë dhe atë orë të gjatë kacafyetjesh në mes të varfërve e të pasurve, kryetari i Sindikatës së pavarur të RTP-së fliste mbi vuajtjet dhe urinë e punëtorëve të kësaj shtëpie mediale, shpejt dilnin  në pah qeshjet cinike e mospërfillëse të kryebordistit Adem Demaçit dhe të asaj zonjes së PS-së e ardhur si përforcim nga Tirana për të majtët në Kosovë. Si të u thuhet atyre që qeshin në tragjedinë e të tjerëve. Të mjerët brina nuk kan dhe ndryshe nuk duken.

 

Zotëri Adem Demaçi duke e humbur kontrollin nga e vërteta tha se: „Nuk dua të lejoj që RTK-ja të marri ngjyrime politike dhe se nuk dua që partitë politike ti fusin hundët në RTK”! A nuk na duket kjo frazë si një parullë komuniste e kohrave të shkuara. Apo edhe thënja e hoxhollarëve të së kaluarës: „bën çka të them e jo çka të veproj“! Nuk i ke fjalët përnëmend Zotëri Demaçi sepse çështja paraqitet krejt ndryshe po ta shohësh nga një kendvështrim tjetër. Që RTK-ja i takon krahut të majt politik të Kosovës këtë e dinë edhe fëmijët në djep. Që RTK-ja ua mbanë anën të majtëve të Kosovës, këtë e dinë edhe të majtët por edhe të djathtët. Që RTK-ja po ndjell urrejtje ndërshqiptare, po paralajmëron luftëra vllavrasëse të stilit të revolucionit të vonuar demokratik, këtë më tani po e dinë edhe në Kinë. Që RTK-ja në plan të parë po ju jep më  përparësi kohore „liderëve“ të krimit se sa Presidentit të Kosovës këtë po e shofim të gjithë.

 

Pra e parë me sytë tanë, çështja me të cilën Ju po merreni po merr ngjyra krejt tjera dhe se RTK-ja e Juaj tani i ka marrë ngjyrat politike të së majtës së Kosovës dhe se ju nuk mund të dilni kollaj nga këto ngjyrime, sepse ju jeni i ngjyer në këto bojra qysh se moti. Mund të Ju them se njerzit e ngjyer me këto bojra e kanë vështirë ta duan popullin dhe atdheun. Ose më mirë me thëne,se ata e duan edhe popullin edhe atdheun porse e duan ashtu siç thonë vllëzërut siamez të Kinës, Kubës, Serbise, Rusisë e Greqisë por edhe qysh urdhëron Nanosi e Klosi diku nga bunkerët.

 

Popullit të  Kosovës i është dashur të luftoj për këtë liri kundër shumë pushtuaesve me radhë, madje dhe sot e kësaj dite lufton. Ai është populli më i ri dhe më me plot elan në Evropë, por pse mos të  thuhet edhe në botë. Me gjithë të mirat dhe të ligat e tij, ky popull duhet të qëndroj në thelb të shumicës së problemeve vetanake, dhe çdo plan që synon t´i  zgjidhë këto probleme pa i lënë hapsirë të zhvillohet ashtu si do ai, është i destinuar të dështoj. Tani pas luftës së Kosovës populli është i veshur me lavdi. Disa lavdin e kanë të merituar e u qoftë hallall, disa e kanë të rremë, e disa të tjerë si synim e kanë karrierën, despotizmin e disa dhe diktaturen staliniste e enveriste.

 

Populli ka votuar bukur, mirë e qetë. Ndërsa Ju Zotëri Demaçi, para kamerave televizive, në një kacafyetje debatike mundoheni ta frikësoni popullin edhe ashtu të frikësuar se në Kosovë po zihet diç e pa parashikuar. Qofsh me jetë profeti Demaçi. Kështu populli nuk ka dashur të Ju shof. Ai ka pasur besimin në Ju, Ju ka dashur, Ju ka lavdëruar e ngritur epose për Ju, e JU ? Ju sot nuk e leni këtë popull të i kaloj ato fazat e para të rritjes së tij, duke ndjellur urrejtje ndaj presidentit, ndaj luftës e ndaj çdo të mire që është në dobi të këtij populli. Deshtët ju apo nuk deshtët populli shqiptar është në rritje e sipër, është në miqësi me amerikanët dhe Evropianët. Ai po shkon para kah perëndimi e jo nga Moska. Komunizmi ka vdekur njëherë e përgjithmonë, por bashkë me to po vdesin edhe dokrrat e rrenat e parullave famkeqe që mashtronin popullin e ngratë, se vetëm komunizmi është shpëtim i popullit.

 

Dhashtë zoti e Kosovës t´i  mbetët vetëm qerdhja e RTK-së si qerdhe e fundit komuniste. Sepse për fatin e pushtuar të RTP-se që nesër synon të bëhet gjithkombëtare dinë edhe të tjerët. Ky kontest është i zgjidhur. Ju e keni formuar RTK-në e Adem Demaçit por në vend të huaj. Lëshojeni pasurinë e RTP-së dhe të atyre punëtorëve që kanë mbetur në rrugë tash e trembdhjet vite ta gëzojnë atë çka e meritojnë . E Ju zotërinjë të RTK-së mund të shkoni edhe në Tiranë apo Beograd ku i keni shokët e idealit.Dhe pa hyrë ne pnët e juaja të brendshme,  ju sygjeroj ti lini ato debate irituese sepse e keni bere skllot.

                     

Dhe krejt ne fund diç për Zotëri Adem Demaçin: Zotëri i nderuar,

 

Nelson Mendela u dorgj burgjeve famkeqe te Apartheidit Jugoafrikan vetëm nje vit më shumë se Ju, dhe u bë President i Afrikës së Jugut, pasi që ishte idoli i atij kombi ashtu siq ishit edhe Ju për ne. Tani lindë pyetja: pse u bë Nelson Mendela president i Afrikës Jugore e nuk u bëtë Ju president i Kosovës apo edhe Pjetër Arbnori i Shqipërisë? Sepse nuk ditëm por edhe nuk mundëm të jemi pran jush ashtu siq ishin Jugoafrikanët për idolin e tyre. Së pari që nga dita e parë e daljes nga burgu i Nelson Mendelës atij iu urdhërua që asnjë fjalë mos ta fliste për opinionin pa u kshilluar me disa dhjetra kshilltar që ia kishte caktuar populli dhe partia e tij. Sepse, populli e dinte se ai nuk mund ta ketë mendjen e shëndoshë pas të gjitha atyre vuajtjeve. Këtë e dinte edhe Nelson Mendela, dhe as që i shkoi mendja ta bënte të kundërten. Ndersa Juve Baca Adem nuk ju ofrua një eskortë kshilltarësh sikurse Mendelës, por edhe sikur të Ju ofrohej Ju nuk do ta kishit pranuar, sepse keni menduar se më të menqur se Ju në botën shqiptare nuk ka lindë e as që do të lindë! Kështu Ju humbëm ne si popull, por  hubët edhe Ju si njeri. Ky është dëmi më i madh që iu bë popullit shqiptar që nga lufta e dytë botrore.

 

Copyright©2000-2003 Trepca.net - Të gjitha të  drejtat e rezervuara.