OPINIONE

KRROKAMA MJERANËSH

NË EMËR TË DHIMBJES PËR KOLONELIN, GRISHJE PËR ANARKI

Vrasja e kolonel Tahir Zemajt, të birit të tij Enisit, dhe kushëririt të tyre, Hasanit, është ndër vrasjet më të rënda të bëra pas vrasjes së kolonel Ahmet Krasniqit, prandaj janë të arsyeshëm zërat që kërkojnë nga UNMIK-u dhe KFOR-i një veprim më energjik për t’i arrestuar kriminelët dhe shefat e tyre, qofshin në Prishtinë, qofshin në Tiranë, qofshin në Beograd apo edhe diku tjetër. Arsyeshmërinë e zërave që kërkojnë nga UNMIK-u dhe KFOR-i që të veprojnë më energjikisht kundër atyre që urdhërojnë, organizojnë dhe kryejnë krime politike, e bën edhe fakti se për tri vjet e gjysmë, edhe UNMIK-u, edhe KFOR-i kanë lënë përshtypjen se nuk janë të interesuar që ta pengojnë këtë dukuri vrastare që po ua merr jetën shumë personaliteteve publike dhe politike në Kosovë, me qëllim të dobësimit dhe të rrënimit të LDK-së dhe në mënyrë të veçantë të dr. Rugovës si bartës i filozofisë politike shtetërore dhe institucionale. Mosgatishmëria e UNMIK-ut dhe e KFOR-it për t’u ballafaquar me urdhërdhënësit, organizatorët dhe kryesit e krimit politik, ndërkaq, bart rrezikun e krijimit të një ambienti të përshtatshëm edhe për zëra të tillë që duan radikalizimin e situatës në Kosovë me mundësi eskalimi drejt një lufte qytetare. Zatën, gjatë këtyre ditëve, përveç mllefit dhe revoltës së njerëzve për vrasjen e kolonel Tahir Zemajt, të birit të tij, Enisit, dhe kushëririt të tyre,  Hasanit, patëm rastin t’i lexojmë edhe disa krrokama mjeranësh që nga ofiqinat e shtypshkronjave në Gjermani, apo edhe nga kafanetë dhe klubet perëndimore ku pihet rakia, bëjnë thirrje për anarki.

 

Prizren, 11 janar 2003

Shkruan: Rexhep Kastrati

 

  

Të bësh thirrje për anarki, do të thotë të bëhesh njësoj si pjesëtarët e linjës së Tiranës/Kretës, përkatësisht ta kriminalizosh Kosovën, shoqërinë dhe procesin politik

 

Për hir të së vërtetës, këta mjeranë, që ende nuk po mund të vendosin që të vijnë të jëtojnë në Kosovë dhe kështu të ballafaqohen drejtpërdrejt me jehonën e thirrjeve të tyre për anarki, janë aq të mjerë sa që nuk e dijnë se me thirrje të tilla, jo vetëm që e gërvishtin më tej procesin politik dhe i dëmtojnë forcat e mirëfillta kombëtare që po bëjnë të pamundurën për të penguar eskalimin e situatës në Kosovë, ashtu siç dëshiron linja e Tiranës/Kretës dhe mentorët e saj në Tiranë e Beograd, ashtu edhe siç u shpreh shovinistja tashmë e dëshmuar Rada Trajkoviq, duke parashikuar pranverë të nxehtë në Kosovë, por edhe bijnë ndesh edhe me vetë përcaktimin e kolonel Tahir Zemajt, i cili sa ishte gjallë, përkundër gjithë atyre që ia kishte punuar Ramushi e Hashimi, që vetë koloneli i ka bërë publike në librin dyvëllimësh “Kështu foli Tahir Zemaj”, përcolli mesazhe qetësimi, pse jo edhe pajtimi. Të gjithë atyre që sot lëshojnë krrokama për anarki në emër të dhimbjes për kolonelin,  duhet t’u kujtohen mesazhet e pajtimit me Ramushin që koloneli i kishte përcjellë në intervistat e tij, në emër të interesit kombëtar, pra për ta shmangur eskalimin e situatës. Dhe këtë e bënte jo pse ia kishte frikën Ramushit, sepse ata që e kanë njohur kolonelin, e dijnë fort mirë se po të kishte dashur, për 24 orë do të mund ta eliminonte Ramushin me gjithë familje, dhe jo vetëm atë.

 

Mirëpo, koloneli, më shumë se hesapet që kishte me Ramushin, çmonte domosdoshmërinë për të shmangur eskalimin e situatës me mundësi kalimi në luftë qytetare, ashtu siç po mundohen me këmbëngulje pjesëtarët e linjës së Tiranës/Kretës. Dhe është pikërisht aftësia e kolonelit për të mos rënë në provokime, edhe pse më parë kishte pasur disa sulme terroriste ndaj tij, një nga arsyet, përveç arsyeve të tjera që ua piu sorra mendët pjesëtarëve të linjës së Tiranës/Kretës që të mos e kursejnë kolonelin nga plumbat e tyre vrastarë, të cilët përveç tij, vranë edhe të birin e tij Enisin, dhe kushëririn  e tyre, Hasanin. Grishjet për anarki, në të vërtetë, përveç që janë tthirrje për të zezën e Kosovës, dhe në këtë mënyrë në përputhje me filozofinë politike të linjës së Tiranës/Kretës për kalimin në luftë qytetare në Kosovë, janë në kundërshtim të plotë edhe me filozofinë politike të LDK-së dhe të dr. Ibrahim Rugovës për ta penguar eskalimin e situatës në Kosovë dhe për të mos e dëmtuar procesin politik këtu. Sado që  shprehen edhe nëpërmjet mediumeve të tilla që pretendojnë të jenë më afër LDK-së dhe dr. Rugovës, krrokamat e mjeranëve, megjithatë janë krrokama, sepse asgjë të mirë nuk mund të përfitojë as LDK-ja, as dr. Rugova dhe as Kosova, përveç një anarkie, në të cilën kurrë nuk do të guxojnë të përfshihen ata mjeranë që nën komoditetin e ofiqinave të shtypshkronjave gjermane, apo edhe të kafeneve ku pihet rakia e hahet mezja, sot grishin për anarki.

 

Prandaj, më shumë se sa dhimbje për kolonelin, këta mjeranë, ndjejnë nevojën që të dalin nga anonimiteti dhe të bëhen dikushi. Ndërkaq, keqpërdorimi i emocioneve kolektive që po provohet të arrihet me grishjet e këtilla për anarki, emocione që janë shumë të arsyeshme për vrasjen e kolonelit, të birit të tij Enisit, dhe kushrëririt të tyre, Hasanit, është veprimi më i keq dhe më i dënueshëm që mund ta bëjë dikush. Në fund të fundit, ashtu siç thotë edhe një fjalë e urtë latine “ asnjë e keqe nuk do të ishte aq e hidhur po të mos bëhet në emër të ndonjë të mire”. Dhe këtë, shqiptarët kanë pasur rastin ta mësojnë dhe ta stërmësojnë gjatë historisë, por edhe gjatë viteve të fundit. Sot dhe gjatë tërë kohës, nuk është atdhetarizëm, ose thënë ndryshe është atdhetarizëm i keq, thirrja për anarki, thirrja për t’i kapur armët, sepse rastet e shumta në botë kanë treguar se nga thirrjet e tilla ka pësuar shoqëria, ka pësuar populli, ka pësuar vendi, ngaqë me veprime anarkike mund të ketë vetëm vetëvrasje kolektive, e kurrsesi të ndëshkohen përgjegjësit për krime. Linja e Tiranës/Kretës me dhunën dhe me veprimet e tjera të dëmshme synon pikërisht anarkinë dhe luftën qytetare, sepse vetëm në një gjendje anarkike e ndjen veten komode dhe të sigurtë, kurse në gjendje normale, stabile dhe me institucione të konsoliduara, për më tepër me veprimin e ligjshmërisë, ajo e ndjen veten shumë të rrezikuar dhe të dëmtuar. Është kështu për faktin se sa më shumë që do të ketë stabilitet dhe sa më të pakta që do të jenë shanset për një anarki dhe për një luftë qytetare, aq më pak ithtarë do të kenë dhe aq më shumë do ta shohin vogëlsinë  e tyre. Dhe linja e Tiranës/Kretës ka frikë të ballafaqohet me faktin se është e vogël, e papërfillshme dhe e dobët, sepse atëherë do ta ndjejë veten të pafuqishme për t’u ballafaquar me realitetin dhe për t’i ikur përgjegjësisë për veprimet e saj politike, kriminale dhe keqpërdoruese.

 

Linja e Tiranës/Kretës, përkatësisht drejtuesit e saj e dijnë se për 24 orë mund t’ia lënë shëndenë kësaj bote, sepse plumbat siç ngulen në trupat tanë, ngulen edhe në trupat e tyre, kjo do të thotë nuk kanë kurrfarë imuniteti fizik ndaj tyre, ashtu siç mund të kenë imunitet politik apo ndonjë imunitet tjetër, prandaj ata vrasin, përkatësisht urdhërojnë të vriten sa më shumë. Dhe këtë afsh për vrasje, nuk mund ta ndalin grishjet për anarki, sepse edhe anarkia është vrasje, është gjak, është krim, e ata jetojnë me vrasjet, me gjakun e derdhur dhe me krimin. Të bësh thirrje për anarki, do të thotë të bëhesh njësoj si pjesëtarët e linjës së Tiranës/Kretës, përkatësisht ta kriminalizosh Kosovën, shoqërinë dhe procesin politik. Është e qartë se atdhetarët e mirëfilltë nuk e duan këtë, sepse atëherë do të thotë vrasje kolektive e shqiptarëve ndërmjet vete; do të thotë arsyetim i pretendimeve serbe se shqiptarët nuk munden pa e pasur dikë mbi kokë, dhe po të lihen të lirë, atëherë ata do t’ia kthejnë pushkën njëri-tjetrit, derisa të përfundojnë të gjithë, ose derisa të mos vijnë forcat serbe për t’i ndalur.

 

Keqpërdorimi i dhunës politike, po nxjerrë në sipërfaqe mjeranë që mbi të gjitha kanë interesat personale, qoftë në drejtim të karrierës, qoftë në drejtim të përfitimeve materiale, në mesin e të cilëve, linja e Tiranës/Kretës po gjen bashkëmendimtarë, mbështetës, e pse jo edhe spiunë për ta dekonspiruar dhe për ta sabotuar konsolidimin e forcave kombëtare, dhe në këtë mënyrë për ta bërë më të depërtueshëm filozofinë anarkiste, si dhe më të përshtashëm ambientin për krrokama mjeranësh që grishin për anarki dhe dështim të rendit dhe të ligjit.

 

Ndonëse kjo e fundit duket pak si e karikuar, duhet thënë se megjithatë, është e vërtetë se serbët gjithë strategjinë e tyre të pasluftës e kanë ndërtuar pikërisht mbi bazën e konfliktualitetit brendashqiptar, në drejtim të të cilës kanë investuar në Tiranën e sotme zyrtare dhe në linjën e Tiranës/Kretës. Prandaj, edhe krrokamat e disa mjeranëve që u është kujtuar se është rasti i mirë vrasja e kolonelit për të dalë nga anonimiteti dhe për të folur një fjalë “të madhe” si puna e atij dhëndërrit që kishte shkuar për herë të parë në gjini të gruas, nuk janë asgjë tjetër, përveçse grishje për të realizuar synimet e linjës së Tiranës/Kretës. Dhe kjo është e keqja më e madhe; shumë mjeranë që nuk kanë mundësi të bëjnë diçka të hajrit për Kosovën dhe për shqiptarët, janë shumë të zellshëm për të keqpërdorur fatkeqësitë që po u ndodhin atyre që vërtet kanë bërë, po bëjnë dhe janë të gatshëm të bëjnë atë që duhet dhe atë që munden për Kosovën.

 

Këta mjeranë që guxojnë veten ta quajnë edhe atdhetarë dhe të përkushtuar ndaj çështjes kombëtare, janë argatë të drejtpërdrejtë, ose jotëdrejtpërdrejtë të linjës së Tiranës/Kretës dhe si të tillë e bëjnë në një farë mënyre legjitimimin e kësaj linje, duke i penguar përpjekjet për ta izoluar dhe për ta amortizuar atë. Është kështu për faktin se keqpërdorimi i dhunës politike, po nxjerrë në sipërfaqe mjeranë që mbi të gjitha kanë interesat personale, qoftë në drejtim të karrierës, qoftë në drejtim të përfitimeve materiale. Në këtë mënyrë, përveçse po krijohet një anarki dhe një kakofoni zërash dhe krrokamash, po krijohet edhe një pështjellim konceptual, ku ndonjë herë nuk po dihet kush është atdhetari, i përkushtuari dhe i sinqerti, e kush mjerani, intriganti dhe karrieristi. Në këtë pështjellim konceptual dhe në këtë anarki zërash, linja e Tiranës/Kretës po gjen bashkëmendimtarë, mbështetës, e pse jo edhe spiunë për ta dekonspiruar dhe për ta sabotuar konsolidimin e forcave kombëtare, dhe në këtë mënyrë për ta bërë më të depërtueshëm filozofinë anarkiste, si dhe më të përshtashëm ambientin për krrokama mjeranësh që grishin për anarki dhe dështim të rendit dhe të ligjit. Nga ky aspekt, është i pashmangshëm edhe suksesi i linjës së Tiranës/Kretës për t’u imponuar, për të kushtëzuar dhe për të vepruar sipas qejfit dhe sipas detyrave që ka për të realizuar në drejtim të rrënimit të forcave të mirëfillta kombëtare.

 

Në këtë realitet brendashqiptar, është shumë e qartë se nuk po e gjen komoditetin vetëm strategjia serbe e pasluftës, por edhe struktura brenda UNMIK-ut, të interesuara për jetëgjatësinë e qëndrimit të tyre në Kosovë, por edhe për realizimin e interesave hegjemoniste dhe separatiste serbe këtu, e që sipas Nebojsha Çoviqit kanë të bëjnë me ndarjen e Kosovës. Për këtë arsye, në fund të fundit, këto struktura të dyshimta, e pse jo edhe kundërshqiptare, nuk kanë qenë të përkushtuara që ta pengojnë dhunën politike në Kosovë dhe ta bëjnë më të suskseshëm dhe më të shpejtë konsolidimin e institucioneve vendore si dhe bartjen e kompetencave te këto institucione. Kjo ndërthurje interesash kundërshqiptare dhe kundërdemokratike në fund të fundit, që mbështetet pikërisht në realitetin brendashqiptar, e që është një realitet konfliktual, ka pikë referimi edhe krrokamat e vazhdueshme të disa mjeranëve që në emër të dhimbjes për kolonelin, por edhe në emër të dhimbjes për gjithë viktimat e tjera të dhunës politike, duan të ndërtojnë karrierën e tyre, të arrijnë përfitime personale materiale dhe t’ia zënë frymën atdhetarëve të mirëfilltë kudo që të ndodhen ata: në ndonjë parti, në ndonjë organizatë tjetër politike apo jo politike, në ndonjë medium informativ, apo edhe në radhët e shoqërisë shqiptare në Kosovë dhe në diasporë. Dhe kjo nuk po ndodh vetëm me rastin tragjik të kolonel Tahir Zemajt, të birit të tij Enisit, dhe kushëririt të tyre, Hasanit, por te ky rast është dukshëm më i theksuar dhe më i krrokamshëm. Për shkak të peshës që ka kjo vrasje e trefishtë, mjeranët janë më të zëshëm, sepse nisen nga parimi se sa më e rëndë pesha e krimit, aq më të mëdha emocionet kolektive dhe aq më lehtë të manipulohet me to për llogari të interesave personale, të grupeve të interesit, por edhe në meër të klaneve të ndryshme të lidhura me linjën e Tiranës/Kretës.

 

Struktura të caktuara brenda UNMIK-ut që kanë interesa të ngjashme si të Beogradit, apo të tilla që duan ta zgjasin sa të jetë e mundur e më shumë jetëgjatësinë qëndrimit të tyre në Kosovë, me qëllim kanë heshtur çuditërisht dhe fatkeqësisht disa kohë pas vrasjes së kolonelit, vetëm e vetëm që të krijohet një vakuum në të cilin do të mund të gjenin hapësirë dhe arsye edhe mjeranët që në emër të dhimbjes për kolonelin, po lëshojnë krrokama që grishin për anarki. Në këtë mes detyra dhe përgjegjësia e atdhetarëve të mirëfilltë është shumë e madhe, sepse me veprimet, deklarimet dhe qëndrimet e tyre, përveçse nuk duhet ta dëmtojnë procesin politik, duhet t’i amrtizojnë krrokamat e mjeranëve që grishin për anarki, si dhe duhet të tregojnë një vendosmëri shembullore që në mënyrë institucionale dhe të argumentuar të bëjnë trysni të fuqishme te UNMIK-u si garantues i ligjit dhe të rendit të Kosovë që t’i japin fund mosgatishmërisë për ta luftuar dhunën politike me të gjitha mjetet legjitime që ka.

 

Është kështu për faktin se vetëm veprimtaria e fortë institucionale, trysnia e fortë politike e këtyre institucioneve në drejtim të UNMIK-ut mund të jenë rrugët që edhe mund t’a detyrojnë këtë të fundit të heqë dorë nga mosgatishmëria për ta penguar dhunën politike, përkatësisht për ta toleruar atë, por edhe për të mobilizuar pozitivisht shqërinë për t’u bërë pjesë e angazhimeve institucionale për t’i dhënë fund dhunës politike në Kosovë. Çdo rrugë tjetër, kujtoj se është vetëm në përputhje me jehonën e krrokamave të mjeranëve që grishin për anarki dhe për veprime anarkike, duke qëndruar vetë nëpër kafentë ku pihet rakia e hahet mezja, e që nuk është asgjë tjetër përveçse realizim i qëllimit të linjës së Tiranës/Kretës për kriminalizimin e politikës, shoqërisë dhe të vetë Kosovës në tërësi.

  

Ribotimi i këtij shkrimi nga mediumet e tjera është i ndaluar!

Copyright©2000-2003 Trepca.net - Të gjitha të  drejtat e rezervuara.