Sa herë duhet të vritet liria e Kosovës

8 janar 2003 / Shkruan: Mevlyde SARAÇI / QIK - Opinione

 

E shtuna e parë e vitit të Ri ma ndali frymën. Në pritje të dritave isha strukurë si hije prapa një drite të qiririt duke u munduar me ato syzet e leximit të lexoja një poezi që kisha shkruar kohë më parë. Heshtja ishte bërë mbretëreshë në dhomën time.

Gjysmë ore para orarit të caktuar papritmas erdhën dritat dhe sigla e ditarit të mbrëmjes së RTK- së e theu këtë heshtje të tmerrshme.

...U vra ish komandanti i UÇK- së Tahir Zema me të birin Enisin 20 vjeçar dhe Hasan Zema, kryetar i Forumit rinor të degës së LDK-së në Deçan, në një pritë në Pejë...

O Zot e paskan vrarë kolonelin, bërtita me sa zë që pata !

E trembur sillesha nëpër dhomë duke mos dashur ta besoja këtë lajm kaq të hidhur.

Dhe vërtet nuk kisha arësye edhe të besoja një gjë të tillë pikërisht në kohën kur duhej të përvjelim edhe më mëngët që ta bëjmë pavarësinë realitet.

Më del para sysh fytyra e ushtarakut të spikatur, buzëqeshja e Hasanit, i cili ishte plotë vullnet për punë e jetë, e mendoja Enisin e ri, edhepse nuk e kisha parë ndonjëherë më parë dhe e lusja Zotin që të më ruante mendjen ...

Më kujtohej dita kur erdhi koloneli Tahir Zema në Gjakovë dhe i pata thënë :

Zotëri kolonel, sot Gjakova është gëzuar për vizitën tuaj si ditën e lirisë së Kosovës, si ditën kur qindra djem u liruan nga burgu, sepse ju kishit bërë gjithë atë rrezistencë për ta jetësuar lirinë e Kosovës. Krenohemi me ty dhe bashkëluftëtarët tuaj...

Mbase kjo nuk ishte pëlqyer nga të gjithë njerëzit njësoj, të cilët e komentuan në mënyra të ndryshme.
Dhe tani mendja më turbullohet dhe të gjitha më dalin para sysh...

Kush e bëri këtë vrasje të trefishtë ? Kush e bëri këtë krim kaq të organizuar ?

Pse gjithnjë mungojnë faktet kur vriten burrat e mëdhenj ? Ku tretën dëshmitarët ? Ku mbetën gjurmët e krimit ?

Përse, përse duhet të ndodhin këto krime në këtë tokë mjaft të përgjakur !

Sikur ... sikur ... sikur ... mundohem të gjej arësye që ata të mos vriteshin.

Po pse a mos varej tani diçka nga unë që gati po humbja torruan.

Për një çast më renditen të gjithë ata që u vranë dhe figurat e tyre më bëhen si një shirit filmi ku ta dijë sa i gjatë dhe sërish më këthehen para sysh për t'më këthyer shumë shpejt kujtesën time të ndrydhur dhe për t'i lidhur këto ngjarje dhe krime me një emër.

Dhe të gjithë ata që kanë zemër, mish e gjak njeriu duhet ta dënojnë këtë akt makabër, të kërkojnë zbulimin e kriminelëve, të kërkojnë dënimin e merituar për ta, të kërkojnë ideatorët dhe gjurmët e krimit, të kërkojnë drejtësinë për drejtësinë...

Sa të varfër mbetëm përjetësisht vetëm nga një çast i tmerrshëm.

Sa e varfër Kosova pa kolonelin dhe luftëtarin, pa Enisin që i kishte futur tmerrin në palcë kriminelëve.
Dhe ne nënat që dhamë gjithë mundin e djersën për një ditë të bardhë akoma duhet të përbijmë dhembje sa bjeshka...

Deri kur ? Kush e ka rradhën ? Stop dhunës? Të zbulohen kriminelët ?

Këtë pyete ia kisha bërë vehtes ditën e varrimit të kryetarit të komunës së Therandës, Ukë Bytyqit, kur e shoqja e tij Kimetja në fjalën e vet para arkivolit të të shoqit uroi që vrasja e Ukës të jetë e fundit .

Dhe kjo nuk ndodhi për fat të keq. Përkundrazi të gjithë ata që u vranë sikur po i përpin toka. Në pikë të ditës e pa gjurmë ?

Vërtet gjurmët duhet ti hulumtojmë të gjithë së bashku se Kosova nuk na duhet pa shqiptarë.
E nëse jo atëherë kush po i vret dhe pse po i vret.

Kosova na duhet vetëm me të vërtetën.

E pse atëherë gjithë kjo misterie ?

Ku ngeli e vërteta. Po e cilit do të duhej të jetë më shumë se e tjetrit hisja e Kosovës ?

Po kush është pronar i jetërave tona ? A duhet të jemi pre e krimit të organizuar ?

Prej kujt duhet të ruhemi tani kur duhet ti ruajmë e mbrojmë vlerat ?

Kosova do të ecë në rrugën e vet të pavarësisë, por e gjymtuar pa kuadrot dhe intelektualët e vërtetë që do t'i mungojnë në çdo çast e që u kriminalizuan në pikë të ditës rrugëve të Kosovës ?

Dikush do të duhej ta paguaj gjithë këtë tmerr. Mallkuar qofshin ata që i frymëzuan, ushqyen dhe i ushtruan krimet mbi njerëzit e pafajshëm, mbi figurat që i dhanë emër lirisë, mbi kolosët e kombit .

Dhe ne me peshën e dhembjes do të ecim me ngulm që t'u çjerrim maskat atyre që duan t'ia verbërojnë sytë fëmijëve tanë, atyre që duan gjithëherë ta mbajnë peng lirinë dhe pavarësinë e Kosovës, atyre që do duhet të përfundojnë aty ku e kanë vendin .

Kur mos u përsëritsh o kob i zi që erdhe si rrufeja dhe godite zemrat tona.

Dhe ti o kolonel me tët bir dhe nipin do të jetoni sa jetërat e jetërave dhe veprat tuaja do të na frymëzojnë në çdo çast edhepse kurrë nuk do të besojmë se keni ikur në lartësi.

Kosova nënë do ta përballojë edhe këtë dhembje kaq të madhe në emër të lirisë e pavarësisë.

(autorja është deputete në Parlamentin e Kosovës)

Copyright©2000-2003 Trepca.net - Të gjitha të  drejtat e rezervuara.