(Ja pse) Dorasit në Kosovë nuk kapen

Adriatik Kelmendi (Marrë nga Shekulli )

Edhe ngjarja rreth vrasjes në Pejë ka ndodhur me skenarin e frikshëm, e tashmë edhe frikshëm të mërzitshëm. Tre persona janë vrarë nga pusia. Nuk ka asnjë dëshmitar. Policia nuk di motivet e vrasjes. E vetmja gjë që zakonisht ndryshon në këta skenarë makabër janë emrat e viktimave. Kësaj radhe ata janë të ish-eprorit të Ushtrisë Çlirimtare të Kosovës, Tahir Zemaj, djalit të tij Enisit dhe kushëririt, Hasanit.

Ndërkaq, si pothuajse në shumicën e rasteve të vrasjeve pas luftës në Kosovë, e vetmja gjë që si policia e UNMIK-ut ashtu edhe Shërbimi Policor i Kosovës (SHPK) dinë janë ``inicialet`` e dorasve: N.N.

Dy rrethanat për të cilat do të lexoni më poshtë, e të cilat nuk janë bërë publike, flasin mjaft për realitetin poshtërues sot në Kosovë – ku ka gjasa që secili të vrasë secilin dhe të mos kapet.

Njëra: Kur viktimat Zemaj të shtunën rreth orës 17:00 kishin qenë duke qëndruar të parkuar në afërsi të Kombinatit të Drurit në Pejë, në po të njëjtin vend ka qenë duke pritur udhëtarët e vet edhe autobusi i agjencisë turistike ``Beci Turs``. Aty ndodheshin edhe disa automjete që kishin ardhur për të sjellë dhe përshëndetur pasagjerët e autobusit.

Ndërkohë autobusi ishte nisur për të marrë udhëtarë të tjerë në Gjakovë, për ta vazhduar mëpastaj rrugëtimin drejt Zvicrës. Dy vetura që kishin përcjellur pasagjerë për Zvicër, për ndonjë arsye kishin vazhduar që edhe për një kohë të qëndrojnë në vendin prej nga ishte nisur autobusi.

Në një afat prej disa minutash kishte ndodhur edhe vrasja e Zemajve, në afërsinë prej pak metrash prej tyre. Pasi që kishte ardhur policia, dy veturat së bashku me njerëzit në to, ishin gjendur brenda kordonit policor dhe natyrisht vlenin si dëshmitarët kryesorë të krimit.

Ndërkohë, në vendin e ngjarjes kanë arritur rreth njëqind pjesëtarë të policisë së UNMIK-ut, të SHPK-së, si dhe policë civilë. Por, mister mbetet se si dy veturat me dëshmitarët, pas rreth një ore të ngjarjes, duket t’i kishte lëshuar dheu.

Përgjigja e parë e policëve në pyetjet e eprorëve të tyre ka qenë: Këtu ishin.

E dyta: Shkuan.

E treta: I lëshoi një polic ndërkombëtar.

E katërta: Askush nuk e di se cili është ai polic ndërkombëtar.

Pastaj, përveç këtyre, del se askush nuk i di as emrat e personave/dëshmitarëve në këto vetura; e askush nuk është kujtuar që biles të shënojë numrin e targave të tyre. Suma sumarum, dëshmitarët e artë të momentit janë humbur nga, thënë së buti, pakujdesia e policisë. Kjo të shtyn pashmangshëm të bësh një pyetje:

Kur policia lejon që të ikin edhe dëshmitarët që Zoti ia ka dërguar në vendin e ngjarjes, si të pritet që të njëjtit të kapin dorasit që nuk i kanë parë kurrë?

Tjetra: Jo më shumë se një orë pas krimit, një zëdhënës i UNMIK-ut për rajonin e Pejës ka deklaruar për media se policia është në krye të detyrës. ``Policia e UNMIK-ut dhe SHPK-ja janë duke shtuar prezencën e tyre jo vetëm në Pejë, por edhe në Deçan, Burim (Istog), Klinë e Gjakovë në kërkim të të dyshuarve``, - ka theksuar Chuck Runnon i UNMIK-ut. Me dallim prej vetëm disa minutash plus ose minus të kësaj deklarate, rastis që tre familjarë të mij të nisen nga Peja për në Prishtinë.

Për t’iu shmangur tollovisë së krijuar në vendin ku ka ndodhur incidenti, ata kanë zgjedhur që për të dalë nga Peja të përdorin rrugën transitore, që nis në dalje të qytetit në drejtim të Deçanit dhe del në rrugën magjistrale për në Prishtinë, vetëm pak qindra metra nga vendi i krimit.

Dhe çudia e tyre ishte e madhe. Le që në tërë udhëtimin 86-kilometërsh nuk i kishte ndalur asnjë patrullë policie, por as që kishin parë ndonjë polic gjëkundi gjatë gjithë rrugës. Rrëfim të ngjashëm ka edhe vetë një pjesëtar i SHPK-së.

Me të dëgjuar për rastin, edhe ai i veshur me rroba civile dhe veturë private ishte nisur për të ardhur në vendin e ngjarjes nga Deçani. Dhe, rezultati i njëjtë – nuk ishte ndaluar askund nga policia.

Kjo të shtyn të bësh edhe një pyetje: Kur pohohet vetëm deklarativisht se policia është në krye të detyrës në gjithë rajonin, kurse ata as që ndalojnë makinat që qarkullojnë në ato momente, si të mos besohet që në afat prej tri orësh dorasit të kenë qenë duke pirë kafe të relaksuar, jashtë gjithë asaj rrëmuje, në Maqedoni ose Shqipëri?

Në anën tjetër, dëshirën për të besuar se këtu bëhet fjalë vetëm për lëshime të izoluara rasti të policisë menjëherë ta mbyt thirrja në statistika.

Vetë policia tregon se rreth nëntëdhjetë për qind e vrasjeve enigmatike në Kosovë pas luftës kanë mbetur të pazgjidhura. Ndërsa pjesë të madhe të fajit këtu padyshim kanë edhe dëshmitarët, të cilët, si në rastin e përmendur, me të gjitha mënyrat përpiqen t’i eskivojnë dëshmimit për krimin që po ia zë frymën proceseve progresive të filluara në Kosovë. A jemi të sigurtë, sot?

adriatik@koha.net
Adriatik Kelmendi redaktor përgjegjës - editor

http://www.shekulli.com.al/koment/7janar2003/dorasit.htm

Copyright©2000-2003 Trepca.net - Të gjitha të  drejtat e rezervuara.