PËRMBAJTJA E LIBRIT

 Në tymnajën politike të 81-shit, shqiptarëve po u ngushtohej laku nga të gjitha anët

Duke parë rreziqet që i kanoseshin popullit shqiptar, pas vitit ’81, më kujtohet një detaj, kur gjenerali hynë në zyrën time në shtabin e Korparmatës në Prishtinë dhe më thotë : « Deri tani ti mund të kesh lexuar vetëm këtë shtyp, duke më treguar një gazetë « Politika » që ndodhej në tavolinë, tani e tutje dua të të shoh duke lexuar së pari « Rilindjen ». Duhet fillimisht të flasësh gjuhën letrare shqipe, pasi që tani e tutje çdo kontakt juaji me shtabet rajonale do të jetë në gjuhën shqipe ».

 

Shihej nevoja që eprorët shqiptarë të mësonin sa më shumë për luftën antiterroriste dhe antidiversioniste, një lloj i luftës speciale. Më vonë filluan të formohen njësite të tilla pranë shtabeve komunale dhe rajonale. Këtë punë e kam udhëhequr nga Komanda në Prishtinë. Gjatë gjithë kohës që gjeneral Muhaxheri ka drejtuar në Kosovë, serbët nuk kanë mundur t’i fusin shumë hundët në aftësimin e kuadrove shqiptarë, sigurisht që ka pasur edhe serbë. Në atë kohë krijuam qendrën e parë në Ajvali. Qendra për aftësimin e Kuadrove Ushtarak të Mbrojtjes territoriale të Kosovës nën drejtimin e kolonelIsmail Maliqit, i cili është vrarë në rrethana misterioze-me një përplasje me makinë në dalje të Tunelit të Mitrovicës, bashkë me familjen.

  

Në këtë qendër trajnimi kanë kaluar të gjithë eprorët shqiptarë. Kjo ka nisur në vitin 1985, si projekt i mbrojtjes territoriale deri në fund të 1987. Në vitin 1986 kam pasur rast të njihem edhe me Sali Çekun. Njohja ime me të, që nga ajo kohë, ka luajtur rol dhe ka pasur peshë. Tek ai, unë vura re dëshirën e thellë për të përvetësuar të gjitha programet dhe llojet e luftrave speciale. Më kujtohet sidomos çasti, pasi ishte bindur se me mua mund të fliste hapur, kur më ka thënë : « Ne shqiptarët vetëm me armë mund të çlirohemi, veç nuk duhet ta lëmë kurrë prapa as diplomacinë ! »

  

Në atë kohë më thërret zoti Muhaxheri, i cili më njofton për fjalët që qarkullonin rreth meje, për të cilat u garantova se nuk kishin asnjë lidhje me mua, as me të vërtetën. Kam pasur mundësi të largohem, « të arratisem » por nuk kam dashur, sepse e ndjeja veten të pastër. Të nesërmen më kanë thirrur për bisedë informative e më kanë  dërguar fillimisht në Nish, pastaj në Beograd. Aty për aty është  fabrikuar akuza se gjoja « qenkësha i lidhur me mafian shqiptare, e cila qenka e interesuar për të nduhmuar kundërrevolucionin në Kosovë ». Më thanë se më kishin parë me atë  e me këtë. Asnjë dëshmi nuk ekziston për lidhjet e mia  me njerzë të tillë. Personalisht, kurrë nuk kam besuar se do të jetë Mafia, ajo që do të mund të bëjë diçka për çlirimin e Kosovës. Jo, veç djemtë dhe vajzat e saj, gjaku dhe djersa e tyre e ndershme mund ta çlironin dhe e çliruan.

  

Megjithatë serbët formuluan një akuzë – do ta tregoj aktakuzën – « keqpërdorim i detyrës zyrtare dhe financim i kontrarevolucionit në Kosovë nëpërmjet kontrabandës ». Jam dënuar gjashtë vjet. Në gjykatën e shkallës së dytë ma kanë zbritur në katër vjet, prej të cilave tre, i kamë bërë në burgjet e Nishit, Leskovcit, Mitrovicës, Prishtinës, Gjyrakovcit, Pejës dhe Dubravës. (Fq.17-18)

   Copyright©2000-2001 TRETCA.NET - Të gjitha të drejtat e rezervuara