PËRMBAJTJA E LIBRIT

Unë kam për nder të jem shërbëtor i Kosovës, siç e kam për turp t’i rri asaj mbi qafë !

- dy fjalë si hyrje –

 

Kisha dëgjuar prej vitesh se shumë ushtarakë kanë qenë bërë të famshëm nga ditarët që kishin mbajtur gjatë luftës. Në fakt edhe unë kam dashur të mbaj ditar, por angazhimet e shumta më kanë penguar. Nga ana tjetë, ne kemi hyrë në luftë si njësi të organizuara dhe kemi mbajtur dokumentacion të rregullt për çdo veprim, ngjarje, aksion apo ndryshim plani. Për çdo takim kemi mbajtur protokolle, ku janë të shënuara fjalë për fjalë ato që janë thënë, vendimet që janë marrë. 

 

Nga ana tjetër kam pasur përshtypjen që shumë prej ushtarëve dhe oficerëve të mi do të mbanin ditarë personalë, të cilët do ta hijeshonin rrëfimin për luftën, do ta mbushnin me detaje të imta e të papërceptueshme nga të gjithë, do ta paraqisnin luftën nga një kënd njerëzor, intim, gjë që së bashku me dokumentacionin e ruajtur, do ta plotsonin historinë e luftës dhe të rezistencës së njësive tona. Shumë gjëra nuk janë realizuar, shumë të tjera presin të realizohen në të ardhmen, veç gjëja më e rëndësishme, ajo për të cilën kishim hyrë në luftë, Liria e Kosovës, u realizua. Para kësaj ngjarje të gjitha të tjerat zhvlerësohen, zhyten në hije dhe humbin kuptimin e tyre të mëparshëm.

 

Rrjedhimisht unë kurrë nuk do të kisha marrë mundimin të dilja para lexuesve me kujtimet, me dëshmitë e mia. Veç ka disa kohë që kam vërejtur me shqetësim se si ndryshohen faktet, se si manipulohen ngjarjet, se si përdoren disa njërëz, ose si denigrohen disa të tjerë, se si e si për të kënaqur ambicjet e veta politike. Unë nuk kamkurrfarë xhelozie për politikanët. Kurrë s’kam pasur. Unë jam ushtarak dhe i tillë do të jem deri deri sa të mos më kërkohet ndryshe nga populli im. Unë e ndjej se si ushtarak mund të jap maksimumin tim në të mirë të qytetarëve të mi, në të mirë të Republikës së Kosovës. Megjithatë nuk mund të hesht, kur shoh se si janë lëshuar epshet e përvetësimit të fitoreve të të tjerëve, se si nuk kontrollohen pasionet e egra për të sulmuar gjithçka e gjithkënd që mund t’i bëjë hije në rrugën e pushtetit, dikujt. Edhe njëherë po e them, më shkurt me më saktë:  

  

Ky libër nuk synon të bëjë elektorat as për Tahir Zemën, as për ndonjë parti. 

  

Ky libër synon të qartësoj të vërtetën për përpjekjet e luftëtarëve të atyre brigadave, eprorëve të tyre, për përpjekjet e Shtabit Suprem të Ministrisë së Mbrojtjes së Republikës së Kosovës për të organizuar rezistencën e armatosur ndaj okupatorit. Ato që dëshmohen në këtë libër janë pjesë e asaj të vërtete, në të cilën unë kam qenë pjesmarrës, krijues dhe dëshmitar okular. Misioni i këtij libri është ky pra: Ta ndriçoj, ta mbrojë dhe ta bëjë publike të vërtetën që merr përsipër të pasqyrojë.

   

Në cilësinë e komandantit të Zonës së Tretë Operative të Rrafshit të Dukagjinit, kam nderin të shpalos me krenari heroizmin e të rënëve të saj, të premtoj dhe ta mbaj premtimin se, sa të jem gjallë, do të luftoj për idealet për të cilat dhanë jetën. Si bashkëluftëtar i tyre, ndaj dhimbjen dhe krenarinë me familjet që i lindën dhe i rritën. Si epror i lartë ushtarak shpreh mirënjohjen time të thellë dhe vlerësimin tim më të lartë për kolegët e mi oficerë, të cilët me ndjenjë të lartë përgjegjësie, me zotësi dhe kurajo burrnore iu përegjigjën urdhërit të atdheut. 

  

I falenderoj ata për bashkëpunimin e shkëlqyeshëm, për mirëkuptimin dhe respektin që kanë treguar, në radhë të parë ndaj luftëtarëve të thjeshtë, por edhe ndaj meje si epror i tyre. Unë e çmoj lart punën e institucionit nën urdhërat e të cilit kam luftuar. Kolonel Ahmet Krasniqi, Ministër i Mbrojtjes së Republikës së Kosovës do të mbetet për mua një shembull dinjitoz i ushtarakut atdhetar, një model i shkëlqyer i ushtarakut madhor. Unë i kam njohur dhe respektuar Institucionet e Republikës së Kosovës. 

   

Presidentin e Republikës e kam konsideruar si Komandant Suprem të Ushtrisë Çlirimatre të Kosovës. Kjo, jo se unë kam demonstruar afinicione politike, por se për të kishin votuar 90 përqind e qytetarëve me të drejtë vote. Unë kam hyrë në Kosovë pikërisht në mbrojtje të atyre qytetarëve, që nën bajonetat dhe zinxhirët e tankeve serbe kishin votuar për udhëheqësin e tyre, ne kemi hyrë në Kosovë jo për të ndryshuar sistemin dhe strukturën politike ndërshqiptare të saj, por  për t’ia hequr qafe zgjedhën shekullore serbe. Ja sepse e kam respektuar Presidentin Rugova, Parlamentin, Qeverinë dhe Ministrinë e Mbrojtjes së republikës së Kosovës., dhe ja sepse do t’i repektoj gjithë jetën ata që zgjidhen me vota nga qytetarët e mi. 

  

Do të jem gjithë jetën kundër atyre që vijnë në pushtet në Kosovë, siç kanë ardhur serbët me luftë dhe me vrasje, pa pëlqimin e shumicës së popullsisë së saj. Unë e kam për nder të jem shërbëtor i Kosovës siç e kam për turp t’i rri asaj mbi qafë. Mirënjohja ime shkon edhe për ata burra e gra trimnesha, për ata djem e vajza të Rrafshit të Dukagjinit e të gjithë Kosovës, që na mbajtën me bukë, na strehuan në shtëpitë e tyre, na i zbutën plagët dhe dhimbjet, na e lehtësuan jetën e ashpër të ushtarit, duke na u gjetur pranë me çka u gjendej.

  

Mirënjohja ime e thellë shkon edhe për ata qytetarë të Republikës së Shqipërisë, veçanërisht të atyre rretheve buzë kufirit shqiptaro-shqiptar, që u shëndrruan në mbështetje të sigurtë dhe na ndihmuan duke rrezikuar, e jo rrallë duke dhënë edhe jetën për lirinë e Kosovës. Mirënjohje për mjekët e spitalit ushtarak në Irzniq dhe Krushevc, për ata të spitalit civil të qytetit Bajram Curri dhe spitalit Ushtarak në Tiranë që bënë të mundur shërimin dhe riaftësimin e sa e sa luftëtarëve të plagosur. 

  

Mirënjohje për shtetet demokratike, Amerikën dhe mekanizmin e tyre të fuqishëm ushtarak NATO-n, që shkurtoi ditët e vuajtjes së popullit tonë, dhe që bashkë me gjakun e derdhur nga të rënët tanë, sollën lirinë e Kosovës. 

 

U jam mirënjohës gjithashtu gjithë miqve të mi, lista e të cilëve do të ishte shumë e gjatë. Ata më kanë inkurajuar, nxitur dhe ndihmuar për t’i kryer sa më mirë detyrimet e mia, si qytetar i Kosovës dhe ushtarak në shërbim të saj. 

  

Së fundi, por jo përnga rëndësia, falenderoj autorët, Arbër Ahmetaj dhe Sefedin Krasniqi, redaktorin e këtij libri, zotin Shefqet Jashari-Strofci që punuan aq shumë dhe bënë të mundur realizimin e tij. 

  

Çdo dobësi e mundshme e këtij libri më përket mua dhe jo autorëve apo redaktorit të tij. 

 

Dua t’u kërkoj falje të gjithë atyre bashkëluftëtarëve, emërat e të cilëve për arsye të ndryshme nuk figurojnë në këtë libër. Ata nuk janë harruar, por ka qenë e pamundur të përmenden të gjithë. Faleminderit edhe lexuesve, për mirëkuptimin e të cilëve jam i sigurtë.(Fq.9-12)

   

Tahir Zemaj

Gjermani

   Copyright©2000-2001 TRETCA.NET - Të gjitha të drejtat e rezervuara.